GALXII AITOLOAKARNANIA GREECE

Galaxidi Γαλαξίδι

Γαλαξίδι Αιτωλοακαρνανία Ελλάδα

Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης αποτελείται από πλιθόχτιστα αρχοντικά τα οποία υπενθυμίζουν το θαυμαστό παρελθόν της πόλης. Τα πρώτα αρχοντικά χτίστηκαν το 1850 Πολλά σπίτια έχουν ταβάνια σχεδιασμένα από Ιταλούς ζωγράφους. Μερικά από τα αρχοντικά που ξεχωρίζουν για την τεχνοτροπία τους είναι το Μπουρζέικο του Κατσούλη το Δεδουσαίικο του καραβοκύρη Δεδούση το Μοσχολαίικο το Νινέικο του Τσούνα

Το Γαλαξίδι είναι παραθαλάσσια κωμόπολη. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κόλπου, στη δυτική πλευρά του κόλπου της Ιτέας. Είναι αρκετά γνωστό για τη ναυτιλία που είχε αναπτύξει τον προηγούμενο αιώνα καθώς και για τη γραφικότητα του, λόγοι γαι τους οποίους το καλοκαίρι προσελκύει αρκετό κόσμο. Ο μόνιμος πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 2011 κατοίκους (!) Η ονομασία Γαλαξίδι πρωτοεμφανίστηκε στο χρονικό διάστημα μεταξύ 6ου και 9ου αιώνα. Οι γλωσσολογικές μελέτες συγκλίνουν στην άποψη ότι το τοπωνύμιο προέρχεται από το μεσαιωνικό φυτωνύμιο γαλατσίδα (ποώδες φυτό που αφθονεί στην περιοχή) το οποίο ανάγεται στον μεταγενέστερο τύπο γαλακτίς. Ο περιηγητής Dodwell ισχυρίστηκε ότι η ονομασία προερχόταν από τις λέξεις γάλα και οξώδης. Διαδεδομένη είναι η υστερογενής άποψη ότι το τοπωνύμιο προέρχεται από την οικογένεια Γαλαξείδη που είχε εκτάσεις στην περιοχή. Διαδιδόταν μάλιστα ότι ο Γαλαξείδης ήταν ο Βυζαντινός τοπάρχης του μικρού αυτού θέματος και αυτός που ανακατασκεύασε την ερειπωμένη πόλη. Στην πραγματικότητα, όμως, το επώνυμο Γαλαξείδης προέρχεται από το τοπωνύμιο Γαλαξίδι. Σχετικά με την προέλευση του ονόματος υπάρχει και ένας μύθος για μια γοργόνα ονόματι Γάλαξα. Ο Προμηθέας την είχε ερωτευτεί για αυτό και την έκλεψε.

Κατά την περίοδο της αρχαιότητας, η περιοχή του Γαλαξιδίου κατοικήθηκε από τους Οζολούς ή Εσπέριους Λοκρούς τον 8ο αιώνα. Στη συγκεκριμένη θέση υπήρχε η αρχαία πόλη Χάλαιον ή Χάλειον. Το Χάλειον ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις αφού εκεί υπήρχε το Ιερό του Απόλλωνα. Στον Αγιο Βλάση αναπτύχθηκε το θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης. Τον 8ο αιώνα εμφανίζεται, μετά από αιώνες απουσίας, ένα μικρό χωριό, αυτή τη φορά με την ονομασία Γαλαξίδι. Μέχρι τον 10ο αιώνα το Γαλαξίδι έχει καταφέρει να αναπτύξει σε σημαντικό βαθμό τη ναυτιλία του. Κατά την περίοδο του Κωνσταντίνου Ρωμανού το Γαλαξίδι κυριεύτηκε δύο φορές, με δραματικές συνέπειες για τους κατοίκους, από τους Βούλγαρους. Το 1054 μια επιδημία αφάνισε πολλούς κατοίκους ενώ το 1064 μια επιδρομή των Ούζων είχε ως αποτέλεσμα τη βίαιη εκδίωξη τους από την πόλη για δύο ολόκληρα χρόνια. Το 1147 το Γαλαξίδι λεηλατήθηκε για ακόμη μια φορά, αυτή τη φορά όμως το σύνολο των κατοίκων εγκατέλειψε οριστικά την πόλη. Κατά τον 12ο αιώνα το Γαλαξίδι υπαγόταν στη Διοίκηση της Ηπείρου και πολύ πιθανόν στον Λέοντα Σγουρό του Ναυπλίου. Εκείνη την εποχή πολλές οικογένειες ευγενών έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκαν στο Γαλαξίδι. Η ακμή του Γαλαξιδίου τέλειωσε απότομα το 1296 έτος θανάτου του Ιωάννη Παλαιολόγου. Η Βυζαντινή εποχή κλείνει οριστικά το 1446 όταν το Γαλαξίδι και τα Σάλωνα περιέρχονται στους Οθωμανούς. Το 1494 μεταφέρθηκε η έδρα του Μπέη από τα Σάλωνα στο Γαλαξίδι και επανήλθε στα Σάλωνα το 1502 Κανένας Τούρκος δεν κατοικούσε στο Γαλαξίδι. Το 1655 τον Κορινθιακό και Πατραικό κόλπο λυμαινόταν ο Ντουρατζίμπεης, ο οποίος ήρθε σε σύγκρουση με τους Γαλαξιδιώτες. Η ναυμαχία που ακολούθησε κατέληξε στη συντριβή του Ντουρατζίμπεη. Το Πάσχα του ίδιου χρόνου επιτέθηκε αιφνιδιαστικά και κυρίευσε το Γαλαξίδι. Αυτή η συμφορά είχε ως αποτέλεσμα την φυγή των κατοίκων του Γαλαξιδίου στα βουνά. Επέστρεψαν στο ερειπωμένο Γαλαξίδι μόνο μετά τον θάνατο του Ντουρατζίμπεη το 1669 Η ακμή του Γαλαξιδιώτικου ναυτικού ξεκίνησε την περίοδο 1720 – 1730 δηλαδή αμέσως μετά τη συνθήκη του Πασάροβιτς. Το 1774 ύστερα από την Συνθήκη Κιουτσούκ – Καιναρτζή, τα περισσότερα Γαλαξιδιώτικα πλοία σήκωσαν Ρώσικη σημαία. Μία μεγάλη μορφή του αγώνα της ανεξαρτησίας, ο Παπαδιαμαντόπουλος, είχε συγκεντρώσει τη διακίνηση του εμπορίου της Πελοποννήσου και όλης της Δυτικής Ελλάδας και έκανε ναυπήγηση πλοίων στο Γαλαξίδι. Το 1803 ο Γαλαξιδιώτικος στόλος αριθμούσε 50 πλοία με συνηθέστερα εμπορικά λιμάνια τους ήταν η Μασσαλία, η Κωνσταντινούπολη και άλλα λιμάνια της Ισπανίας και της Ιταλίας. Στις 26 Μαρτίου 1821 σώμα 300 ανδρών αναχώρησε για την Αμφισσα, πρώτη πόλη της Στερεάς Ελλάδας που ύψωσε τη σημαία της απελευθέρωσης. Οι πλοίαρχοι και οι έμποροι προσέφεραν αμέσως τα πλοία τους υπέρ της πατρίδος ενώ πολλοί Γαλαξιδιώτες έσπευσαν να πολεμήσουν στο Χάνι της Γραβιάς. Μάλιστα για να ενισχύσουν περισσότερο την επανάσταση εξέδωσαν ένα είδος εφημερίδας, την πρώτη της επανάστασης, η οποία αργότερα ονομάστηκε ψευτοεφημερίδα λόγω των υπερβολών της. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1821 απέπλευσε για τον Κορινθιακό κόλπο ο στόλος του Ισμαήλ Μπέη με 30 οπλισμένα μπρίκια και 2 φρεγάτες. Στις 22 Σεπτεμβρίου, ένα Αγγλικό πλοίο οδήγησε στο Γαλαξίδι τον Τούρκικο στόλο. Οι Γαλαξιδιώτες μαζί με 200 άντρες του Πανουργιά αμύνονταν σθεναρά. Τη νύχτα όμως, οι άντρες του Πανουργιά υποχώρησαν αφού δεν είχαν την απαραίτητη εμπειρία να αντιμετωπίσουν τους ναυτικούς κανονιοβολισμούς. Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το Γαλαξίδι. Το πρωί της 23ης Σεπτεμβρίου οι Τούρκοι εισέβαλαν στην πόλη και την κατέστρεψαν. Μέσα στο λιμάνι βρήκαν 90 πλοία, τα 13 από αυτά ήταν πολεμικά ενώ τα υπόλοιπα μικρά εμπορικά. Η καταστροφή οφείλεται στην αδράνεια των Γαλαξιδιωτών αλλά και στη συμφεροντολογική τακτική των πολιτικών της εποχής. Τον Μάιο του 1825 ο Κιουταχής προκειμένου να εξασφαλίσει τα νώτα του έτσι ώστε να πολιορκήσει με ασφάλεια το Μεσολόγγι επιτέθηκε στο Γαλαξίδι και το κατέστρεψε. Η δεύτερη αυτή καταστροφή ήταν λιγότερο επώδυνη αφού τα Γαλαξιδιώτικα πλοία δεν ήταν αγκυροβολημένα στο λιμάνι. Ακολούθησε χειρότερη καταστροφή, τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, αυτή την φορά από τον Ιμπραήμ, ο οποίος κατάφερε να αρπάξει πλοία και να αιχμαλωτίσει πολλά γυναικόπαιδα, τα οποία στάλθηκαν ως σκλάβοι στην Αίγυπτο. Υστερα από αυτή την καταστροφή, οι κάτοικοι έφυγαν και εγκαταστάθηκαν στην Υδρα, στην Κόρινθο, στο Λουτράκι. Στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο το Γαλαξίδι, όπως και οι άλλες Ελληνικές πόλεις, απέστειλε πολλούς νέους στο μέτωπο. Τα πρώτα κατοχικά στρατεύματα εγκαταστάθηκαν στις 15 Μαίου του 1941 και γρήγορα κατέλαβαν το Παρθεναγωγείο, το Δημοτικό Σχολείο, την οικία Κουτσουλιέρη, την οικία Δροσοπούλου, την οικία Πλατώνη. Στην πλειονότητα τους οι στρατιώτες ήταν Ιταλοί αφού τη διοίκηση της Στερεάς Ελλάδας είχαν αναλάβει οι Ιταλικές αρχές. Τον Ιανουάριου του 1942 οι Ιταλοί μετεγκαταστάθηκαν στην Ιτέα. Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου δύο Ιταλοί κατάσκοποι εξαφανίστηκαν με αποτέλεσμα να επέμβει ο Ιταλός διοικητής και να δώσει 48ωρο τελεσίγραφο στους κατοίκους του Γαλαξίδιου για να επιστραφούν πίσω σώοι. Το τελεσίγραφο έληξε και οι Ιταλοί απείλησαν την πόλη με εμπρησμό. Η έγκαιρη επέμβαση του κοινοτάρχη Λουκά Πλατώνη καθώς και του πλοιάρχου Ιωάννη Ανδρεόπουλου έσωσε την πόλη από βέβαιη καταστροφή. Στις 7 Φεβρουαρίου του 1944 οι Γερμανοί κινήθηκαν απειλητικά προς τη βίλα Ζαχαριά, όπου διέμεναν μερικοί Αγγλοι αξιωματικοί. Παράλληλα συνελάμβαναν κάθε περαστικό που συναντούσαν. Στον αναβρασμό που ακολούθησε έπεσε νεκρός ο δεκαεπτάχρονος Θεόδωρος Μπαρλιακός. Αφού καταδίωξαν τους Αγγλους αξιωματικούς, χωρίς επιτυχία, κατευθύνθηκαν στην αγορά όπου είχαν συγκεντρώσει περί τους εκατό Γαλαξιδιώτες. Από αυτούς συνέλαβαν έντεκα άτομα, τα οποία στάλθηκαν στην Αθήνα, πλην τριών που στάλθηκαν στη Γερμανία. Στις 13 Μαρτίου αντάρτες κατέλαβαν ένα Γερμανικό πλοίο με εφόδια, το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι λόγω κακοκαιρίας και αιχμαλώτισαν τους δύο Γερμανούς συνοδούς του. Ο διοικητής απείλησε με ολική καταστροφή της πόλης αν δεν επέστρεφαν εντός τριών ημερών τους αιχμαλώτους. Ομως ένας τυχαίος τραυματισμός του διοικητή οδήγησε στην αντικατάσταση του και συνεπώς στη σωτηρία της πόλης. Τον Ιουλίου 800 περίπου Γερμανοί περικύκλωσαν την πόλη με σκοπό να συλλάβουν τους Αγγλους αξιωματικούς. Τελικά απέτυχαν αλλά για εκδίκηση συνέλαβαν 15 Γαλαξιδιώτες, οι οποίοι ύστερα από παρέμβαση του κοινοτάρχη αποφυλακίστηκαν ύστερα από 3 μήνες. Το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε το Γαλαξίδι να μετρά 421 νεκρούς.

Το 1867 ιδρύθηκε Ναυτικό Σχολείο στην πόλη του Γαλαξιδίου καθώς και στην Υδρα, Σπέτζα, Σύρο και στο Αργοστόλι. Πρώτος καθηγητής ήταν ο Ευθύμιος Καβάσιλας, στου οποίου το σπίτι στεγαζόταν η σχολή. Στη συνέχεια η σχολή απέκτησε ιδιόκτητο κτίριο. Το 1885 έπαψε να λειτουργεί η σχολή. Το 1963 με διάταγμα ιδρύθηκε Ναυτικό Λύκειο το οποίο μετατράπηκε σε Γενικό Λύκειο το 1980 και ύστερα από απαιτήσεις των κατοίκων. Η εβδομάδα της Αποκριάς στο Γαλαξίδι έχει ιδιαίτερη σημασία, ειδικά την Καθαρά Δευτέρα όπου λαμβάνει χώρα το έθιμο του Αλευρομουτζουρώματος. Το έθιμο είναι σχετικά απλό. Οι κάτοικοι μαζεύονται στο λιμάνι το μεσημέρι της Δευτέρας εφοδιασμένοι με σακούλες αλευριού και μπογιάς. Στη συνέχεια επιδίδονται σε επικές μάχες, οι οποίες κρατάνε για ώρες. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην εποχή του Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που οι παλιάτσοι των ιπποδρόμων χρωμάτιζαν τα πρόσωπα τους. Από το 1840 και μετά ήταν η τελευταία και αποχαιρετιστήρια γιορτή πριν από την αναχώρηση των ναυτικών. Ο Νικόλαος Μάμας με τη διαθήκη του κληροδότησε στην κοινότητα Γαλαξιδίου, το 1939 ένα πολυκατάστημα στον Πειραιά. Με τα έσοδα του συγκεκριμένου ακινήτου χρηματοδοτούνται τα ομώνυμα βραβεία σε μαθητές καθώς και διάφορες οικονομικές ενισχύσεις σε απόρους. Το 1957 η Ευσταθία Τσαλαγκύρα Ρέλλα δώρισε με τη διαθήκη της το συγκεκριμένο οίκημα με σκοπό τη στέγαση του δημαρχείου και της βιβλιοθήκης. Το Λαογραφικό Μουσείο στεγάζεται στην άλλοτε οικία της οικογένειας Αγγελή. Ο σημερινός ναός του Αγίου Νικολάου είναι χτισμένος πάνω σε ειδωλολατρικό ιερό. Η εκκλησία είναι Βυζαντινού ρυθμού με δύο καμπαναριά και τρούλο. Μονή Αγίου Σωτήρος Το μοναστήρι βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων σε εναν κοντινό λόφο, νότια του Γαλαξιδίου. Η μονή υπήρχε από τα πρώτα χρόνια της Χριστιανοσύνης αλλά ένας καταστροφικός σεισμός στις αρχές του 13ου αιώνα την κατέστρεψε. Ο Μιχαήλ Β Αγγελος Κομνηνός έκτισε καινούργια γύρω στο 1250 Το εκκλησάκι είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού Το 1750 ιδρύθηκε ανδρικό μοναστήρι αλλά ο σεισμός του 1756 γκρέμισε το καθολικό της μονής και έκοψε την παροχή νερού με αποτέλεσμα να ερημωθεί. Το 1927 εγκαταστάθηκαν μερικοί μοναχοί, οι οποίοι όμως έφυγαν 5 χρόνια αργότερα. Η ουσιαστική ανασυγκρότηση της μονής έγινε το 1989 Το 1990 εγκαταστάθηκε η μοναχή Ισιδώρα Σε μια κρύπτη της ερειπωμένης εκκλησίας του Αγίου Σωτήρος βρέθηκε το Χρονικό του Γαλαξιδίου του 1703 Το Παλιό Σχολείο Βρίσκεται στη θέση Κούκουνας. Κατασκευάστηκε επί Ιωάννη Καποδίστρια με δαπάνες της κοινότητας. Το Ναυτικό και Εθνολογικό Μουσείο στεγάζεται σε ένα κτίριο που κατασκευάστηκε επί δημαρχία Χαρδαβέλλα το 1870 Από το 1932 στεγάζει τη Ναυτική Πινακοθήκη Η αρχαιολογική συλλογή του δημιουργήθηκε επίσης το 1932 αλλά πολλά κομμάτια χάθηκαν την περίοδο της κατοχής. Σήμερα η συλλογή περιέχει περι τα 300 εκθέματα. Η Ναυτική Πινακοθήκη δημιουργήθηκε από τον δήμαρχο Ευθύμιο Βλάμη. Η συλλογή εμπλουτίστηκε αρκετά επί προεδρίας της Ζωής Τσιγγούνη ενώ σημαντικός ήταν και ο ρόλος του επιμελητή της συλλογής Αθανασίου Μπομπογιάννη. Το Παρθεναγωγείο κατασκευάστηκε το 1880 Χρησιμοποιήθηκε ως σχολείο θηλέων μέχρι το 1929 και από τότε ως θέατρο. Για πολλά χρόνα εγκαταλείφθηκε. Είναι διατηρητέο. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης αποτελείται από πλιθόχτιστα αρχοντικά τα οποία υπενθυμίζουν το θαυμαστό παρελθόν της πόλης. Τα πρώτα αρχοντικά χτίστηκαν το 1850 Πολλά σπίτια έχουν ταβάνια σχεδιασμένα από Ιταλούς ζωγράφους. Μερικά από τα αρχοντικά που ξεχωρίζουν για την τεχνοτροπία τους είναι το Μπουρζέικο του Κατσούλη το Δεδουσαίικο του καραβοκύρη Δεδούση το Μοσχολαίικο το Νινέικο του Τσούνα

[adrotate group="1"]
[adrotate group="2"]
[adrotate group="3"]
[adrotate group="1"]

Hotel Molos

Hotel Molos is the ultimate place to relax, enjoy the sea view, the warm summer breeze, go for long walks by the sea side and in the country lanes of the area. You can enjoy bicycle rides, while the crystal blue sea and rocky beach is a stone throw across the road, 30 meters away. A sandy beach is about 150 meters away. Θα χαρούμε να μας τηλεφωνήσετε, για να σας περιγράψουμε την αγάπη μας για την περιοχή και το ξενοδοχείο μας. Ειμαστε στην διάθεσή σας για κάθε απορία σχετικά με την διαμονή σας. Hotel Amaryllis is an entire modern villa on the beach! It has 6 bedrooms / 13 guests / 13 beds / 3 baths! The villa is set in a very quiet part north west of the island and on the waterfront, on about 4 acres of land. The location of the villa is unique, as it is very close to the port of Aegina, yet in the country side. The sea is just across the country lane. Aegina has a wonderful warm climate with lots of sun, warm clear waters for swimming, a lovely picturesque city port, with lots of restaurants, bars, shops and open air cinemas. The villa is very spacious, decorated in a casual, cozy style. The living room, on the ground floor, is spacious with a fireplace and sitting area, a separate dining area, an open plan kitchen and a work corner with a desk. There are plenty of taxis, a telephone call away. There is a small local supermarket, again within walking distance. The temple of Afaia , a few kilometers away is one of the most famous temples of Ancient Greece, surrounded by dense woods of pine trees. There is also a wonderful museum with antiquities in the port and the most ancient olive tree forest in Europe. Free parking – Free WiFi – Kitchen – Iron – Washer – Fire Extinguisher – Smoke Detector.

  • Phone: 00308888888 / 00309999999
  • WebSite: Hotel Molos

Hotel Roula

Hotel Roula is the ultimate place to relax, enjoy the sea view, the warm summer breeze, go for long walks by the sea side and in the country lanes of the area. You can enjoy bicycle rides, while the crystal blue sea and rocky beach is a stone throw across the road, 30 meters away. A sandy beach is about 150 meters away. Θα χαρούμε να μας τηλεφωνήσετε, για να σας περιγράψουμε την αγάπη μας για την περιοχή και το ξενοδοχείο μας. Ειμαστε στην διάθεσή σας για κάθε απορία σχετικά με την διαμονή σας. Hotel Amaryllis is an entire modern villa on the beach! It has 6 bedrooms / 13 guests / 13 beds / 3 baths! The villa is set in a very quiet part north west of the island and on the waterfront, on about 4 acres of land. The location of the villa is unique, as it is very close to the port of Aegina, yet in the country side. The sea is just across the country lane. Aegina has a wonderful warm climate with lots of sun, warm clear waters for swimming, a lovely picturesque city port, with lots of restaurants, bars, shops and open air cinemas. The villa is very spacious, decorated in a casual, cozy style. The living room, on the ground floor, is spacious with a fireplace and sitting area, a separate dining area, an open plan kitchen and a work corner with a desk. There are plenty of taxis, a telephone call away. There is a small local supermarket, again within walking distance. The temple of Afaia , a few kilometers away is one of the most famous temples of Ancient Greece, surrounded by dense woods of pine trees. There is also a wonderful museum with antiquities in the port and the most ancient olive tree forest in Europe. Free parking – Free WiFi – Kitchen – Iron – Washer – Fire Extinguisher – Smoke Detector.

  • Phone: 00308888888 / 00309999999
  • WebSite: Hotel Roula

Ξενοδοχεία / Hotels

[adrotate group="2"]
[adrotate group="3"]
[adrotate group="5"]
[adrotate group="6"]
Content Copyright!
Υπάρχουν Αθώα Λαθάκια
Προς Αποκάλυψη!